De juwelen van Iran – Deel 1

DEEL 1 VAN DE RONDREIS
Als een van de laatsten rollen we met onze trolley de ontvangsthal van Teheran binnen. Daar staat Faez die mij hartelijk omhelst. Zij kan nog net voorkomen dat Sjaak haar ook omhelst. Dat is absoluut niet toegestaan. Zij excuseert zich tegenover Sjaak en zegt: ”Iedereen kent mij hier op het vliegveld en ik kan mij een dergelijke omhelzing van een man niet veroorloven”. Dit is het eerste deel van onze rondreis door Iran.

Dagelijkse boodschappen

Samen met Faez gaan we naar de oudste bazaar van Teheran in de wijk van de Nederlandse ambassade. Er zijn veel bomen, glooiende straten en oude, grote huizen. Het is duidelijk een van de betere buurten van Teheran. Faez vertelt dat zij hier haar dagelijkse boodschappen doet wanneer zij in Teheran woont. Ik vergaap me aan
alle kruiden, saffraan, groenten, grote schalen met aardbeien en de business in de bazaar. Tot mijn grote vreugde beheert Faez de portemonnee. Ze geeft me wel af en toe het wisselgeld van € 50,00 in Rials terug en een A4’tje met een foto van alle beschikbare biljetten met de tegenwaarde erbij. Dat helpt! Die biljetten lijken allemaal op elkaar.

Ondertussen koopt Faez in de bazaar van alles voor onderweg. We komen onder andere langs een ‘fabriek’ waar sesamolie en allerlei notenpasta’s worden gedraaid. Aan het eind van de middag vertrekken we vanaf vliegveld Mehrabad, gelegen aan de westkant van Teheran, naar Shiraz, waar we om 18.15 uur aankomen. Daar staat chauffeur Ali te wachten die ons naar het traditionele Forough Almalek-huis brengt, waar we de komende twee dagen logeren. We bereiken het boutique hotel via een kleine steeg waar mannen met kruiwagens zand lopen te slepen. Het geeft ons direct het gevoel diep in de krochten van Shiraz binnen te dringen en we zijn blij verrast wanneer we op de prachtige binnenplaats van het traditionele huis staan. Onze kamer is piepklein maar comfortabel.

Bakermat van de Perzische beschaving

We bezoeken Eram Garden – een van de vier tuinen van het paradijs die in de Koran worden beschreven. Op weg naar Narenjestan, wat orangerie betekent, komen we langs een traditionele bakker die op kiezelstenen brood bakt en langs stalletjes met rauwe amandelen en onrijpe druiven en granaatappelbomen in bloei. Tijdens de zomerperiode zijn nomaden neergestreken in de buurt van Pasargad, de bakermat van de Perzische beschaving. We ondernemen de tocht van ongeveer 120 kilometer om te logeren bij de Baseri-stam en worden hartelijk ontvangen door de familie in traditionele klederdracht. De zoon des huizes heeft van de overheid een vergunning gekregen om op het terrein gasten te ontvangen en de hele familie wordt ingezet. Vader en moeder dragen ook hun steentje bij, waarbij eerlijk gezegd het meeste op moeders schouders neerkomt, die de hele dag in de weer is met eten en drinken en tot slot de waterpijp. We slapen in een zogenaamde zwarte tent van wol. De nacht is koud en we trekken nog snel een deken over ons heen voordat de haan de dageraad aankondigt. We hebben even moeten wennen aan het huilen van de honden, het roepen van een uil in de verte en de bellen van de schapen die om de nederzetting heen liggen. Alles gebeurt buiten, zowel tandenpoetsen als poedelen bij de watertank, eten en drinken en het bij elkaar zitten. Na het ontbijt rijden we terug naar een dorpje waar Sjaak een koffieshop heeft gezien. De koffie is er uitstekend. Daarna gaan we met de zoon des huizes naar de Koningsroute tussen Pasargad en Persepolis. Het is een prachtige tocht door de bergen, een smal pad dat vroeger met kamelen en ezels werd bereden en ook onderdeel uitmaakt van de zijderoute.

Voetsporen van de Groten

Ali haalt ons op om richting Yazd te gaan. Onderweg stoppen we bij Pasargad waar het Perzische Rijk is begonnen. Daar bezoeken we het graf van Cyrus de Grote, koning van de Achaemeniden, dat op een platform staat en dateert van 529 v. Chr. Pasargad werd eerst van 1949 tot 1954 en later in 1960 uitgegraven en het gebied staat sinds 2004 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Er zijn overblijfselen te zien van een citadel en van vuuraltaren, vergelijkbaar met de schoonheid van Persepolis. Heel bijzonder, zeker omdat ook Alexander de Grote hier zijn voetsporen achterliet. Het graf is ontdaan van al zijn schatten – de gouden sarcofaag en versierselen zoals de meeste graven in Perzië. We vervolgen onze reis en slaan ter hoogte van Surmaq af richting Abarkuh. Daar zijn een 4.000 jaar oude cypres en een ijskelder te bezichtigen. Onderweg stoppen we in Sasan Garden voor de lunch. Na een wandeling in de omringende boomgaarden, met alle vruchten die je je maar kunt bedenken, staat Faez aan een grote barbecuetafel te kokkerellen.

Geschiedenis in Yazd

Yazd blijkt een van de hoogtepunten van deze reis. Wij bezoeken Doletabat Garden. De tuin is gebouwd tijdens de Zand Dynastie in 1747. Het heeft de hoogste Iraanse windtoren – de voorloper van de airco – van 33,8 meter. Onder de toren bevindt zich een ghanat (kanaal): een ondergrondse watertoevoer vanuit de hoger gelegen bergen. De wind komt in de toren en circuleert naar beneden waardoor hij in de kelder in aanraking komt met het water en met de opstijgende lucht verkoeling in het huis brengt. Doletabat Garden is prachtig.

Hoewel niet in ons programma opgenomen, adviseert Faez ons om het watermuseum te bezichtigen. Hier staat een dwarsdoorsnede van het ghanat-principe, compleet met foto’s uit de tijd dat de ondergrondse kanalen werden gegraven. Een monnikenwerk dat slechts door één of twee personen tegelijk kon worden verricht. Omdat het werk onder de grond zeer gevaarlijk was, waren arbeiders iedere dag gekleed in een schone witte lijkwade, erop voorbereid dat ze de avond niet levend zouden halen.

De Masjed-e-Jamé moskee uit 1119 is gebouwd op de ruïnes van een Sassanidische vuurtempel met prachtige geometrische tegels in turquoise en blauw. We lopen langs diverse pleinen en straatjes naar hotel Kohan waar we vanaf het dak een prachtig uitzicht over de stad en haar daken hebben. Het hotel ligt vlak bij Alexanders Prison. De geschiedenis van Zendan-e Iskandar (Alexanders gevangenis) vertelt dat Alexander de Grote in Yazd een kasteel bouwde. Lokale traditie zegt echter dat hij hier gevangen zat in een kamer onder de grond. De wandeling in de warme straten maakt ons loom en tevreden. De grootste verrassing ligt nog in het verschiet: de Silent Towers die wij de volgende dag bezoeken.

Rituelen bij de Silent Towers

De twee Silent Towers – ieder op een heuvel gelegen – maken een overweldigende indruk. Onderaan de heuvel staan ruïnes van gebouwen, een watercistern en twee windtorens. Langzaam beklimmen we de heuvel en de lange trap die naar de kleinste van de twee torens leidt. Hier brachten de Zoroastriërs hun overledenen om – in overeenstemming met hun wetten en de onschendbaarheid van aarde, vuur, lucht en water – te worden gewassen, gekleed in een schoon maar oud heilig hemd (sudreh), en te worden blootgesteld aan de hitte en de gieren waarna na 48 uren hun overgebleven botten werden verzameld om te worden begraven. De taak om de overledene op een kar te binden en naar boven te brengen was voorbehouden aan twee heilige mannen, die het terrein niet mochten verlaten. De familie bleef aan de voet van de heuvel achter om, na uren rouwen en bidden, de botten van de overledene in ontvangst te nemen en te begraven op de naastgelegen begraafplaats. Omdat dit ritueel in onbruik is geraakt, mogen bezoekers nu naar boven en de plaats bezoeken waar de doden werden neergelegd.

Na de lunch bezoeken we in de straat van ons hotel een Zoroastrische vuurtempel waar het eeuwige heilige vuur brandt. Dat het vuur inmiddels in stand wordt gehouden door middel van een gasaansluiting neemt wel iets weg van de mythe, maar het gebouw is het bezoeken waard. Die avond staat ons nóg een bijzonder fenomeen te wachten: een bezoek aan Zourkhaneh, het huis van de kracht, waar een klassieke vorm van Iraanse gymnastiek en krachttraining wordt beoefend. De sporters gaan gekleed in geborduurde driekwart broeken en worden begeleid door een trommel en gezang, die hen motiveren om het meeste uit zichzelf te halen.

Meer weten over deze rondreis door Iran? Klik dan hier voor ons vervolg naar Isfahan.

Beeld Sjaak Ramakers

Geschreven door Marie-Jose Cools

Handige info

Tijdsverschil In Iran is het 2,5 uur later dan
in Nederland
Vaccinatie
DTP en Hepatitus A. Neem voor vertrek altijd contact op met
GGDReisvaccinaties.
Visum Ja
Valuta
Iraanse Rial
Reisperiode april – mei
Reisduur vier weken
Gereisd met Classic Travel Agency

Route:
Shiraz
Pasargad
Yazd
Matin Abad
Semnan
Gorgan
Qa’mshahr
Bandar Anzali
Massouleh
Tabriz
Meshginshahr

Tips

• Rijd niet zelf, want dat overleeft je hart niet.

•Wanneer je het je kunt permitteren, neem dan een gids én een chauffeur en niet een chauffeur die ook de gids is. Door het gezelschap te vergroten, kun je de kosten delen. Daar staat tegenover dat twee personen met een deskundige gids vrijwel overal kunnen binnenkomen en sneller worden geholpen dan wanneer je met een hele groep ergens binnenvalt.

Andere interessante artikelen

Een reis voor alle zintuigen

Een reis voor alle zintuigen

Marhaban bikum fi al’urdin - welkom in Jordanië! Een warm onthaal krijg je overal. Gepaard met een glimlach en vaak ook een kop dampende thee. Deze shei is sterk en zoet, en wordt geschonken in glaasjes met een gouden rand. Jordanië: het is een betoverend land dat een...

Een midden-oostelijk pareltje

Een midden-oostelijk pareltje

Doha wordt beschouwd als de parel van het Midden-Oosten en is een opkomende, trendy stad in Qatar die heel veel te bieden heeft. Ze is vol authenticiteit en bruist tegelijk van moderne lifestyle. Klinkt als een ideale citybestemming of stopover tijdens een verre reis....

De juwelen van Iran – Deel 2

De juwelen van Iran – Deel 2

Vervolg op deel 1 . In dit artikel staat het tweede deel van de rondreis van Marie-José en Sjaak in Iran. Marie-José en Sjaak nemen je in dit verhaal verder mee door het prachtige Iran. Heb je het vorige deel gemist? Je kunt dit hier lezen.  Van Isfahan naar Matin...