De juwelen van Iran – Deel 2

Vervolg op deel 1 . In dit artikel staat het tweede deel van de rondreis van Marie-José en Sjaak in Iran. Marie-José en Sjaak nemen je in dit verhaal verder mee door het prachtige Iran. Heb je het vorige deel gemist? Je kunt dit hier lezen. 

Van Isfahan naar Matin Abad

Op weg naar Matin Abad rijden we kilometers door woestijngebied. Ons doel ligt dicht bij het grootste nationale park en zoutmeer: Dasht-e-Kavir. Aangekomen in het ecokamp Matin Abad worden we door een slagboom binnengelaten en rijden we langs een geïrrigeerd veld met amandel- en granaatappelbomen. Bij het hoofdgebouw schrikken we even: er staan vier touringcars, gelukkig klaar voor vertrek. Het toont dat dit kamp in trek is bij toeristen. Er staan talloze rijen kaki-tenten opgesteld, compleet met airco en elektra. Er zijn ook eenkamer Koomehs, huisjes gemaakt van stenen en leem met een bolvormig dak voor de beste ventilatie.

Rozenwater in Matin Abad

Chauffeur Ali rijdt ons naar het plaatsje Matin Abad waar een rozenwaterfabriekje staat. We worden er hartelijk ontvangen door een oud echtpaar en de heer des huizes legt ons het hele procedé van de fabricage van rozenwater uit. Omdat de rozen kort bloeien, is de productie een kwestie van weken. We lunchen in de tuin en kunnen ons maar moeilijk wegrukken van dit vredige tafereel.

Op weg naar Semnan

We verlaten Matin Abad in de ochtend en rijden via Kashan, Qom en Garmsar naar Semnan. We moeten nog even verder, want het hotel Darband ligt
op een berg in Shahmirzad, twintig kilometer ten noorden van Semnan. Het is erg fris wanneer wij aankomen. Het hotel is – op een toeristenechtpaar met gids na – uitgestorven maar na het eten wordt er in de verder doodstille eetzaal opeens muziek gedraaid. We blijven hier een nachtje want zijn op weg naar Gorgan, de stad waar Faez geboren en getogen is.

Het Alborz-gebergte

Bij daglicht vergapen we ons aan de grillige bergkammen die rond het hotel liggen. De temperatuur is hier in de bergen veel lager dan we tot nu toe gewend zijn. Het is bewolkt en het heeft geregend. Alles is mooi groen. We volgen de Gazlakh-weg door het Alborz-gebergte. De prachtige route door de bossen die ons naar Gorgan leidt, bezorgt ons een aangename en bijzondere ervaring: boven aan de bergpas liggen de wolken als een deken aan onze voeten. Faez giechelt van blijdschap over onze verbazing.

Ziyarat

We gaan naar Ziyarat: een zeven-honderd jaar oud dorpje in de bergen, omgeven door bossen. We zijn nog niet vertrokken of onze aandacht wordt getrokken door honderden meters waslijnen langs de snelweg, waar Turkmeense handelaren hun koopwaren uitstallen: rokken, jurken, broeken en omslagdoeken in traditionele kleuren en patronen dansen in het zuchtje wind dat waait. Tussen de lijnen met kleding staan handelaren met enorme bossen knoflook, uien, aardappelen, kisten vol met tomaten en tuinbonen. Onderweg stoppen we in een plaatsje waar een oude begraafplaats moet zijn. Wanneer we ernaar vragen, wordt al snel met de dorpstamtam een kenner ingeschakeld die ons meeneemt naar een uithoek van de hedendaagse begraafplaats waar heel oude grafstenen met – voor ons onleesbare – tekens keurig gerangschikt langs een muur staan. Na ons gesprek valt er niet te peinzen over vertrek zonder thee. We worden uitgenodigd plaats te nemen op het kleed op de veranda en het hele servies wordt tevoorschijn gehaald. Alle zoetigheden die in huis zijn en in de diepvries zitten, worden aangesneden en gepresenteerd.

Markt in Gorgan

Gorgan biedt ons de onverwachte aanblik van talloze niet afgebouwde appartementengebouwen, afgewisseld met oude huizen die deels van baksteen, deels van hout en deels van gevlochten riet zijn. De straatjes kronkelen naar boven en overal lijkt het ‘werk in uitvoering’ te zijn. Het stadje beschikt over warmwaterbronnen en is een toeristische trekker onder de Iraanse bevolking. Op de markt slaan we etenswaren in en snuffelen we tussen de mooie gekleurde omslagdoeken. De balen met saffraan en rijst, walnoten en kruiden lachen ons toe en nodigen uit tot kopen. Overal staan grote, platte, ronde schalen met mooi opgestapelde aardbeien. Wat wordt hier veel zorg besteed aan de presentatie van koopwaar. Onder een boom staat een kind bij twee dozen levende kuikens met alle kleuren van de regenboog. Ze worden in kleur gespoten, wordt ons verteld. Dat dan weer wel.

Gastvrijheid in Qa’em Shahr

Op weg naar Qa’em Shahr bezoeken we Bandar-e Torkaman, waar we koffiedrinken en de haven bezoeken die uitkijkt op de Kaspische Zee. Faez heeft een verrassing in petto. Haar
zus en man hebben in de buurt van Qa’em Shahr een tweede huis in een ommuurde boomgaard vol sinaasappel- en grapefruitbomen. De verbouwing is net klaar. Het in Qa’em Shahr geboekte hotel heeft op verzoek van Faez de complete uitrusting van de hotelkamer naar dat huis overgebracht inclusief badslippers, handdoeken en amenities.
Zoiets is in Europa ondenkbaar. Het toont niet alleen de vindingrijkheid van onze gids, maar ook de onbegrensde mogelijkheden van Iran waar het welbevinden van een gast heel belangrijk is.

“Geen moeite is teveel. Ik voel mij bevoorrecht in dit land”

Op weg naar Bandar Anzali

Vroeger dan gepland rijden we via Babol, Amol en Nur langs de Kaspische Zee naar het westen. In Nowshahr lunchen we aan zee. De strandbeleving is heel anders dan in Europa. Er zijn geen badgasten en er zwemt niemand in zee. De golfslag is behoorlijk. In
de verte zie je grote schepen varen. Wanneer we op weg naar ons hotel door Bandar Anzali rijden, vergapen we ons aan de drukte op straat. Gezinnen met kinderwagens slenteren langs de vele winkels, er is volop handel en we zien een aaneenschakeling van kleuren en bedrijvigheid. Het lijkt wel of het een feestdag is.

Bezoek aan Masouleh

Masouleh is in de tiende eeuw na Christus ontstaan en ligt 1.050 meter boven de zeespiegel in het Alborz-gebergte. Het dorpje is onderdeel van UNESCO Werelderfgoed vanwege de unieke architectuur. Tussen het laagstgelegen en het hoogstgelegen huis zit honderd meter verschil en de straatjes naar boven liggen op de daken van de benedenburen. Masouleh is de moeite van de tocht waard. De wandeling naar boven is weliswaar een aaneenschakeling van souvenirwinkeltjes, maar die zijn zó anders dan wij gewend zijn.

De route naar Meshginshahr

We vertrekken richting Asalem en nemen een schitterende route door de bergen en bossen naar Khalkhal. Wanneer we stoppen om te lunchen, lijkt het alsof we bovenop een alpenweide zitten: uitgestrekte groene weiden met klaprozen, hier en daar een huis en in de verte sneeuwtoppen tegen een strakblauwe lucht met wat verdwaalde wolken. We rijden uren aan één stuk door de provincie Azerbaijan richting Ardebil. Daar zijn we getuige van dramatisch wilde wolkenpartijen. Ik maak de ene foto na de andere.

Eindbestemming Tabriz

We bezoeken de enorme hangbrug van Meshginshahr over de Khiav-rivier. De brug is in 2015 gebouwd en hangt op tachtig meter hoogte. Halverwege de 365 meter lange brug ligt een gepantserd glazen vloerdeel waardoor je in de diepte kan kijken. Daar moet je wel een sterke maag voor hebben, want het is doodeng. We bezoeken de tombe van Sheikh Haydar, de leider van de Safaviyya (1460-1488). We hebben het rijk alleen en zien vanuit de ruime tuin in de verte bergen met besneeuwde toppen tegen de strakblauwe hemel. De bergwanden onderweg naar Tabriz zijn grillig en steil. Puntige staketsels priemen de lucht in. Na enige tijd verlaten we dit grillige deel en rijden we open vlakten in, omzoomd met bergen die verticale lagen roestbruin en groene aarde tonen. Wat een variatie en uitgestrektheid. Rond 17.00 uur arriveren we in Tabriz: onze laatste bestemming van waaruit we diverse dagtochten maken. Wat een prachtig avontuur was dit!

Beeld Sjaak Ramakers

 

Geschreven door Marie-Jose Cools

Handige info

Tijdsverschil In Iran is het 2,5 uur later dan
in Nederland
Vaccinatie 
DTP en Hepatitus A. Neem voor vertrek altijd contact op met
GGDReisvaccinaties.
Visum Ja
Valuta 
Iraanse Rial
Reisperiode april – mei
Reisduur vier weken
Gereisd met Classic Travel Agency

Route:
Shiraz
Pasargad
Yazd
Matin Abad
Semnan
Gorgan
Qa’mshahr
Bandar Anzali
Massouleh
Tabriz
Meshginshahr

Andere interessante artikelen

Een reis voor alle zintuigen

Een reis voor alle zintuigen

Marhaban bikum fi al’urdin - welkom in Jordanië! Een warm onthaal krijg je overal. Gepaard met een glimlach en vaak ook een kop dampende thee. Deze shei is sterk en zoet, en wordt geschonken in glaasjes met een gouden rand. Jordanië: het is een betoverend land dat een...

De juwelen van Iran – Deel 1

De juwelen van Iran – Deel 1

DEEL 1 VAN DE RONDREISAls een van de laatsten rollen we met onze trolley de ontvangsthal van Teheran binnen. Daar staat Faez die mij hartelijk omhelst. Zij kan nog net voorkomen dat Sjaak haar ook omhelst. Dat is absoluut niet toegestaan. Zij excuseert zich tegenover...

Een midden-oostelijk pareltje

Een midden-oostelijk pareltje

Doha wordt beschouwd als de parel van het Midden-Oosten en is een opkomende, trendy stad in Qatar die heel veel te bieden heeft. Ze is vol authenticiteit en bruist tegelijk van moderne lifestyle. Klinkt als een ideale citybestemming of stopover tijdens een verre reis....