Tekst en fotografie: Roeland Wendel
Het vliegveldje van Vuokatti zet meteen de toon voor de hele reis. Geen lange gangen, geen duty free-chaos, maar een piepkleine terminal waar je zelf over de ijzige landingsbaan loopt. Binnen hangen vlaggen en foto’s van het dorp en de bewoners. Het voelt meer als een lokaal clubhuis dan als een luchthaven. Veertig minuten later komen we per transfer aan bij het Break Sokos hotel, midden in de uitgestrekte witte leegte. Na het inchecken op zo’n plek is ons advies simpel: meteen de sauna in!
Beetje vreemd, wel lekker
Het Arctic Lakeland is enorm populair bij de Finnen zelf; zo’n 90 procent van de toeristen komt uit eigen land. En Finnen houden, grappig genoeg, op vakantie in Finland van iets meer exotisch. Zo heeft een van de twee restaurants in het hotel een Mexicaanse keuken. Een beetje vreemd, maar gezellig en verrassend goed voor hoe ver we van Mexico verwijderd zijn. Hoewel de meeste toeristen dus Fins zijn, voel je je als buitenlandse gast allesbehalve een indringer. Finnen delen hun cultuur graag. Verwacht een warm welkom van alle Finnen die je tijdens je activiteiten tegenkomt. Ze zijn open en trots.
Weg van de massa
Wat het Arctic Lakeland zo bijzonder maakt, is de afwezigheid van drukte. Het dorpje Vuokatti ligt letterlijk in the middle of nowhere. Alles is klein, overzichtelijk en omringd door natuur. Kilometers bevroren meren. Zeker 60 centimeter dik ijs (een vrachtwagen kan er probleemloos overheen) met daarbovenop een dikke laag sneeuw. In de winter veranderen die vele meren in één groot netwerk. Niet zelden schiet er een local op ski’s of sneeuwscooter voorbij, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En waarschijnlijk is dat het hier ook.
Laagjes, laagjes, laagjes
De eerste ochtend is ons enthousiasme niet te temmen. Buiten is het -20 graden en dat betekent: goed aankleden. Het gouden woord is ‘laagjes’. Thermokleding, skibroek, fleece, winterjas, en daaroverheen nog een heerlijk warme gewatteerde overall. Op naar de husky’s!
Huskysleerijden is een oude traditie in het noorden. Vlak bij het hotel (eigenlijk is alles hier dichtbij, op maximaal 10 minuten rijden) woont Jake met zijn roedel Husky’s. Het lawaai van het enthousiaste blaffen is oorverdovend. We worden ervan verzekerd dat ze geen mens kwaad doen, ze hebben vooral heel veel zin om te rennen. Het blaffen is in één klap weg zodra de slee vertrekt. Alleen het knisperen van de sneeuw, het hijgen van de honden en de korte commando’s van Jake blijven over. Het is magisch. Zo’n ervaring waarbij je vergeet om foto’s te maken. Gelukkig maakten we er toch een paar.
Zen worden
Onder het dikke ijs zwemt een hele wereld. Finnen vissen hier traditiegetrouw veel, waarbij ze een gat boren, stoeltje neerzetten en de dobber laten zakken. Het kan zomaar zijn dat je niets vangt, maar dat is eigenlijk niet relevant. IJsvissen is misschien wel het tegenovergestelde van adrenaline. En precies daarom zo fijn, vergelijkbaar met meditatie. En met een beetje geluk krijg je je lunch er gratis bij.
Gas op het ijs!
Genoeg bezinning gehad? Dan is het tijd voor wat adrenaline: sneeuwscooteren! Onze Australische gids is jaren geleden verliefd geworden op dit landschap en nooit meer weggegaan. De kou doet ‘m nog weinig. In een treintje van sneeuwscooters rijden we het meer op. Op de enorme witte vlakte gaat de snelheid omhoog. Het sturen vergt concentratie en je armen werken hard, dus spierpijn gegarandeerd. Halverwege stoppen we bij een hut voor koffie, warme chocolademelk en een traditionele pannenkoek.
Skiën kan ook
Zeg je Finland, dan denk je misschien niet meteen aan een skivakantie. Onterecht, want Vuokatti heeft een compact, maar verrassend goed skigebied. Geen talloze liften, maar wel brede en rustige pistes. Ideaal voor beginners, maar ook leuk voor gevorderden. Door het stabiele weer en de kou liggen de pistes er werkelijk perfect bij. We pakken een middag wat afdalingen, met onderweg uitzichten die bijna onwerkelijk mooi zijn. Zoals gezegd, groot is het gebied niet, maar het is een perfecte volle dagactiviteit voor zowel goede skiërs als iemand die voor het eerst op de latten staat.
Drijven tussen ijsrotsen
En dan misschien wel de bijzonderste (en bizarste!) ervaring van allemaal: floaten in ijskoud water. In de Pajakkakoski-rivier bij Kuhmo blijft het water door de stroming deels ijsvrij. Met een dikke laag kleding en een volledig waterdicht oranje pak lopen we als astronauten door het spierwitte landschap. “Loop maar over het ijs naar het water”, zegt de gids opgewekt. Met lichte paniek schuifelen we wat vooruit. En dan: krak! We zakken door het ijs. Doodeng, maar ook heel bijzonder om een keer mee te maken. Eerst oefenen we wat met drijven in de luchtdichte pakken, daarna voeren we mee met de stroming. Stilte, witte natuur, ijsschotsen. Het Arctic Lakeland is een betoverende plek.
