Vanuit Scheveningen pakken we de tram naar Den Haag Centraal, de trein naar Rotterdam, en vervolgens verder over het spoor via Parijs rechtstreeks naar Chambéry – de poort naar de Alpen. Een verrassend makkelijke en comfortabele route, zonder stress of files. Gewoon zitten, een podcast luisteren en genieten van het landschap dat langzaam verandert van stad naar bergen. De treinreis voelt bijna meditatief: rivieren, wijngaarden en heuvels maken plaats voor indrukwekkende toppen. Rijdend door Frankrijk denk je al: dit is vakantie. Aangekomen in Méribel (departement Savoie) checken we in bij ons gezellige appartement in het centrum. Met de frisse berglucht door het openstaande raam vallen we heerlijk in slaap.
’s Ochtends halen we eerst verse baguettes en croissants bij Maison Braissand, een typisch Frans begin van de dag. Met een papieren zak vol lekkers beginnen we aan onze eerste wandeling naar de skilift. Voor een doorgewinterde wintersporter misschien niets bijzonders, maar voor mensen die nooit op wintersport zijn geweest is dit een belevenis op zich. In de zomer is de lift ook gewoon open. Boven wacht een groen paradijs vol wilde bloemen, beekjes en nieuwsgierige berggeiten.
Hiken, zweten en sauna
Na een stevige hike (hallo bilspieren!) duiken we in het overdekte Olympisch Park het wellnesscentrum in. Een sauna, massage en stilte is precies wat we nodig hebben na een dag in de bergen. Want die hike voelt voor ons eerlijk gezegd als een halve bergbeklimming. Dan is een wellnessmomentje extra welkom. In de sauna bespreken we hoe vaak we vastzitten aan onze telefoons en social media. We hebben voor deze reis Instagram van de telefoon gegooid. Lastig voor reisliefhebbers, maar het voelt bevrijdend. Offline zijn blijkt een zeldzame luxe, met alleen ruimte voor bergen, frisse lucht en échte gesprekken.
Blote voeten in het Plan de Tuéda
Bij het meer in het natuurgebied Plan de Tuéda ontmoeten we gids Marcela, een lokale yogadocent die barefoot walks en yogasessies organiseert. Het heeft vannacht geregend, waardoor de aarde nog vochtig is. Perfect voor de blotevoetenervaring. Zonder schoenen door nat gras lopen, tussen bomen en wilde bloemen, voelt eerst een beetje vreemd, maar al snel puur en heerlijk. Marcela moedigt ons aan al onze zintuigen te gebruiken: voelen, ruiken en luisteren, gecombineerd met meditatie en ademhalingsoefeningen. Fijn om weer échte rust te ervaren. Na afloop lunchen we bij La Buvette du Tuéda met uitzicht over het glasheldere water, de Alpendennen en de toppen van de Vanoise. Méribel in de zomer is een parel, dat wordt hier wel duidelijk. Marcela neemt ons vervolgens mee voor een yogales in de buitenlucht. De bergen als achtergrond, frisse lucht als brandstof. We voelen ons als herboren. Die avond dineren we bij Fifi, een sfeervol Italiaans restaurant. De gastvrijheid is hartverwarmend en het eten goddelijk.
Op het dierenpad
Tijd om weer te wandelen. We volgen La Piste des Animaux, een toegankelijke wandelroute met onderweg veel sculpturen van Alpenfauna. Leuk en leerzaam voor jong en oud. Na een lunch bij Le Blanchot aan de golfbaan, volgen we een pilatesles met de lokale instructrice Christelle. Tussen de Franse dames voelen we ons helemaal opgenomen in het dorpsritme van Méribel: gezond, actief en ontspannen.
Top of the world
Onze laatste dag brengt een verrassing: de 18e etappe van de Tour de France finisht vlakbij, op de Col de la Loze. Deze berg van 2275 meter verbindt de skigebieden Méribel en Courchevel met elkaar. Het is een adembenemende plek die de laatste jaren aan populariteit wint onder wielrenners. Wij houden de voeten op de grond en maken hier een schitterende wandeling. We lopen omhoog onder een dreigende onweerslucht, met zelfs wat hagel op ons hoofd. Net op tijd bereiken we de top, waar de renners in een flits voorbijkomen en het publiek juicht. Daar staan we dan ineens, midden in de Tour. We sluiten de dag af met kaasfondue, want wat is een bergvakantie zonder? Deze reis doet ons beseffen dat rust ook zit in het durven loslaten en iets nieuws proberen. In de bergen!
